Azken hiru urteotan titular handiak etengabeak izan dira: “historiako aurrekonturik handienak”, “exekuzio-maila errekorrak” edo kudeaketaren lorpen handi gisa aurkeztutako iragarpenak. Hala ere, agintaldia amaitzeko urtebete besterik falta ez den honetan, zilegi da galdetzea titular horiek benetako aurrerapen bihurtu ote diren herritarrentzat hain garrantzitsuak diren gaietan, hala nola etxebizitzan, mugikortasunean, aparkalekuan edo herritarren parte-hartzean.

Gainera, urte hauetan udal tasak eta zergak igo dira, eta horrela eten egin da hamarkada bat baino gehiagoz herritarren gaineko presio fiskala modu orokorrean handitu gabe mantendu zuen politika.

Ekainaren 17an hiru urte beteko dira Abotsanitz Hondarribiko Udaleko gobernura iritsi zenetik, aurreko kudeaketaren aurkako kritika etengabeetan eta aldaketaren aldeko promesa ugaritan oinarritutako oposizio gogor baten ondoren.

Hiru urte geroago, eta legegintzaldia amaitzeko urtebete besterik falta ez denean, zilegi da galdetzea benetan zer aldatu den eta lehentasunezkotzat aurkeztu zituzten arloetan zer emaitza lortu diren.

Etxebizitza izan zen haien diskurtsoaren ardatz nagusietako bat. “Hondarribian bizi nahi dugu” bezalako leloen bidez, herritar askori eta bereziki gazteei eragiten dien arazo bati premiazko irtenbideak emango zizkiotela agindu zuten.

Hala ere, hiru urte igaro ondoren, egungo udal gobernuak ez du etxebizitza publikoaren sustapen bakar bat ere abiatu.

Mugikortasuna izan zen beste konpromiso nagusietako bat. Urte luzez bidegorri berriak eskatu zituzten eta mugikortasun jasangarriaren aldeko apustu falta kritikatu zuten.

Errealitatea da agintaldiko lau urteetatik hiru igaro direnean, ez dela udal gobernuak sustatutako bidegorri metro bakar bat ere eraiki. Zero metro.

Aparkalekua ere hiriko erronka nagusietako bat izaten jarraitzen du. Udal gobernuak sustatutako proposamena dauden plazen erabilera arautzera mugatzen da, hondarribiarren artean desberdintasunak sortuz, baina plaza berririk sortu gabe eta auzo askotan dagoen arazoari benetako irtenbiderik eman gabe.

Kiroldegia ere etengabeko kritiken jomuga izan zen. Hala ere, hiru urte geroago, hainbeste kritikatu zuten kudeaketa eredua bera mantentzen da.

Bien bitartean, azken urteotan gauzatutako proiektu askok aurreko EAJ-PNVren gobernuek prestatuta, finantzatuta edo martxan utzita zeuden.

Santiago kalearen berrurbanizazioa, San Nikolas zubiaren berritzea, Arrantzale Auzoaren berrurbanizazioa, Saindua Gaztelekua edo Muliateko Gizarte Zerbitzuen instalazio berriak EAJ-PNVren gobernuek bultzatutako proiektuak dira, eta egungo gobernua horiek gauzatzera mugatu da.

Gainera, urte hauetan desagertu egin dira lankidetza eta adostasunerako espazio batzuk, ikuspegi ezberdinen arteko elkarlana ahalbidetzen zutenak, hala nola Bizikidetza Mahaia.

Baina hiru urte hauen balantzetik harago, EAJ-PNVren ustez Hondarribiak anbizioa eta etorkizuneko proiektuak eraikitzeko gaitasuna berreskuratu behar ditu.

Ez da nahikoa egunerokoa kudeatzea. Datozen hamar edo hamabost urteetako Hondarribia pentsatu eta eraiki behar da.

Horregatik, hiriko erronkei erantzuteko proposamen zehatzak lantzen jarraitzen dugu.

Etxebizitzaren arloan, Tudelenean etxebizitza-garapen handia sustatzea defendatzen dugu, Muliate bezalako arrakasta ereduen ildotik, Hondarribiko gazte eta familiei etxebizitza eskuratzeko aukera errazteko eta euren bizi-proiektua hemen garatzen jarrai dezaten.

Mugikortasunaren arloan, Gipuzkoako Foru Aldundiarekin batera azpiegitura estrategiko berriak bultzatzen ari gara, hala nola Amuteko biribilgunea, Amutaldeko saihesbidea, Alameda eta Amute lotuko dituen bidegorria eta Mendeluko bidegorria.

Aparkalekuaren arloan, auzo guztien errealitatea kontuan hartuko duten irtenbide orekatuak defendatzen ditugu, plaza berriak eta benetako alternatibak eskainiko dituztenak, hala nola Javier Ugarteko lurpeko aparkalekua.

Era berean, belaunaldi ezberdinei zuzendutako zerbitzu eta espazioak indartzea beharrezkoa dela uste dugu. Hondarribiak haurtxoko edo udal ludoteka bat behar du haur eta familien topagune izan dadin, baita adinekoen egungo beharretara egokitutako jubilatuen etxe irisgarri bat ere.

Eta Hondarribiak ilusioa, jarduera eta aukerak sortuko dituzten kultura eta ondare proiektuak berreskuratu behar dituela ere uste dugu. Herritar guztientzat pentsatutako kultura eskaintza indartu eta gure hiriaren ondarea eta nortasuna balioan jarriko dituzten proiektu estrategikoei berriro heltzeko garaia da.

Hondarribiak berriro ere etorkizunari anbizioz begiratu behar dio, etxebizitzaren, mugikortasunaren, aparkalekuaren, kulturaren eta garapen ekonomikoaren erronkei aurre eginez, elkarrizketaren, kudeaketaren eta proiektu zehatzen bidez.

Horixe da EAJ-PNVk datozen urteetako Hondarribia eraikitzeko hartu duen konpromisoa.